استفاده از اتحاد ها را باید در دوران کهن جست و جو کرد.

یونانی ها ، هر مفهوم ریاضی را تا جایی که ممکن بود ، به هندسه تبدیل کردند.

توجه بیشتر آن ها به هندسه ، بیشتر به این دلیل بود که گمان می کردند، هندسه دانشی مجرد است و

هیچ گونه کاربرد عملی در زندگی ندارد. برای نمونه ، فیثاغورث که در سده ی ششم پیش از میلاد زندگی می کرد یا

هواداران او، یک رشته اتحاد را روی طول ضلع های مثلث قائم الزاویه مطرح کردند.

ولی اقلیدس ، که در سده ی سوم پیش از میلاد می زیست ، بیشتر اتحاد های جبری را ، البته به صورت هندسی ، منظم کرده است.

او در «مقدمات» خود که شامل 13 کتاب است ، کتاب دوم را به اتحاد های جبری ، البته با استدلال هندسی آن ها ، اختصاص داده است.

اقلیدس به کمک شکل های هندسی ، ده اتحاد جبری را بررسی می کند که اتحاد:

(a+b)2=a2+2ab+b2

چهارمین آن هاست.

اتحاد ها

 

خوارزمی ریاضی دان ایرانی هم ، در کتاب حساب خود ، از تعبیر هندسی اتحاد جبری برای بیان آن ها استفاده می کند.

ویت و دکارت بیش از دیگران ، اتحاد های جبری را با نماد نشان داده اند.

استفاده از اتحاد ها را باید در دوران کهن جست و جو کرد. بیش از همه یونانی ها به بررسی این مبحث از ریاضی پرداختند.

دانشمندانی چون فیثاغورث و اقلیدس در این زمینه فعالیت های زیادی کردند و به نتایج خوبی رسیدند.

ولی در این بین تلاش دانشمندان ایرانی هم چون ، محمد بن موسی خوارزمی ، نیز غیر قابل انکار است.